پلیمرها در زندگی روزمره به وفور یافت می‌شوند. از لفاف و پوشش‌های مواد خوراکی گرفته تا کیسه‌های مورد استفاده برای زباله، پلیمرهایی هستند که در گوشه و کنار یافت می‌شوند. خودروها نیز از این قاعده مستثنی نیستند. پلیمرها افزودن بر ۴۰ درصد از هر خودروی مدرن را تشکیل می‌دهند. قطعاتی همچون فرش، صندلی، لایی، موکت، دستگیره، سویچ و داشبورد، از یک یا چند پلیمر تشکیل شده‌اند. صنعت‌گران و استفاده‌کنندگان از مواد پلیمری، با توجه به تنوع خواص فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی این مواد در مصارف گوناگون، ناگزیر به تعیین نوع و شناسایی نمونه پلیمری بوده، اما اغلب فاقد آزمایشگاهی مجهز و افراد مجرب در این زمینه‌اند.
● طیف‌سنجی مادون قرمز به روش FTIR
طیف‌سنجی مادون قرمز یکی از روش‌های خوب و متداولی است که از سال‌ها پیش برای تجزیه و شناسایی پلیمرها و برخی افزودنی‌های آنها، مورد استفاده قرار گرفته است.

آمار رشته وسیعی از ریاضی است كه راههای جمع آوری، خلاصه سازی و نتیجه گیری از داده ها را مطالعه می كند. این علم برای طیف وسیعی از علوم دانشگاهی از فیزیك و علوم اجتماعی گرفته تا انسان شناسی و همچنین تجارت، حكومت داری و صنعت كاربرد دارد.
هنگامی كه داده ها جمع آوری شدند چه از طریق یك شیوه نمونه گیری خاص یا به وسیله ثبت پاسخ ها در قبال رفتارها در یك مجموعه آزمایشی ( طرح آزمایشcf  ) یا به وسیله مشاهده مكرر یك فرایند در طی زمان  ( سری های زمانی ) خلاصه های گرافیكی یا عددی را می توان با استفاده از آمار توصیفی به دست آورد.
الگوهای موجه در داده ها سازمان بندی می شوند  تا استنباط در مورد جمعیت های بزرگتر به دست آید كه این كار با استفاده از آمار استنباطی صورت می گیرد و  تصادفی بودن و عدم حتمیت در مشاهدات را شناسایی می كند. این استنباط ها ممكن است به شكل جوابهای بله یا خیر به سؤالات باشد ( آزمون فرض )، مشخصه های عددی را برآورد كند ( تخمین ) ، پیش گویی مشاهدات آتی باشد، توصیف پیوند ها باشد ( همبستگی ) ویا مدل سازی روابط باشد ( رگرسیون ).

درست مانند قهوه و خامه یا «بانی» و «كلاید»، جزایر و تكامل هم دو كلمه ای هستند كه معمولاً همراه یكدیگر می آیند. به راستی جزایر گالاپاگوس و سهره های معروفش بازیگران كلیدی نظریه تكامل داروین هستند. علاوه براین، به رغم ارتباط طولانی مدت میان جزایر و نظریه تكاملی، دانشمندان تا این اواخر به نقشی كه جزایر می توانند در تكامل بازی كنند، پی نبرده بودند. بر اساس تجزیه و تحلیل ویژگی های فیزیكی و تراكم گونه ها دانشمندان تا مدت ها تصور می كردند كه گیاهان و جانوران طی یك مسیر یك طرفه از قاره ها به جزایر مهاجرت كرده و در آنجا تبدیل به یك گونه جدید می شوند. طبق این نظریه كه به «سكوی پرتاب» معروف است، پس از آنكه گونه های جدید برای زندگی در جزایر سازگاری های لازم را یافتند دیگر قادر به بازگشت به سرزمین اصلی و ساكن شدن در آن نیستند. چرا كه این گونه های جدید فاقد صلاحیت لازم برای برخورد با اكوسیستم های ناآشنا و فشارهای وارده از طرف شكارگران سرزمین اصلی خود هستند. بنابراین به رغم اینكه جزایر باعث تشكیل یك گونه جدید می شدند اما به نوعی یك بن بست تكاملی در نظر گرفته می شدند.
جزایر جایگاه ویژه ای در قلب زیست شناسان تكاملی دارند. هنگامی كه «چارلز داروین» در سال ۱۸۳۵ از جزایر گالاپاگوس دیدن كرد، از دیدن تنوع خیره كننده پرندگان آنجا بسیار حیرت زده شد. همین تنوع سرمنشاء ارائه نظریه مخصوص تكامل داروین بر اساس انتخاب طبیعی شد.در آغاز اواسط قرن اخیر، پرنده شناس معروف «ارنست مایر» اساس فهم امروزی ما از روشی كه طی آن یك گونه جدید تكامل می یابد را بنیان نهاد، بدین ترتیب كه یك گونه جدید زمانی شكل می گیرد كه جمعیت های آن در نتیجه موانع جغرافیایی از یكدیگر جدا شوند.«مایر» نظریه خود را بر اساس مطالعاتی كه بر روی پرندگان جزایر اقیانوس آرام صورت داده بود، ارائه كرد.
تا به امروز جزایر به عنوان بن بست های تكاملی در نظر گرفته می شدند. پس از آنكه جانوران و گیاهان از سرزمین های اصلی به جزایر مهاجرت می كنند برای زندگی در جزایر بسیار تخصصی شده و دیگر نمی توانند جزایر را ترك كنند. آنها نهایتاً منقرض شده و جای آنها را ساكنین جدیدی كه از سرزمین های اصلی به جزایر مهاجرت می كنند، می گیرند.